Het Sprookjesboek

De Verloren Schatkist


Maastricht

Een verloren stadshart

Tekst, muziek en zang door Johnny Blenco

't Hart vaan Mestreech,
weurt langsem weggesnooje.
't Hart vaan Mestreech,
ligk langsem leeg te blooje.
't Hart vaan Mestreech,
weurt noets mie wat 't waor,
't is zoe stl en leeg,
in 't hertsje vaan Mestreech.
't Hart vaan Mestreech,
sjeit stlaon oet mt kloppe.
't Hart vaan Mestreech,
dat kin 't neet verkroppe.
't Lek aon de pin,
't Hlt 't neet mie oet.
't Is zoe stl en leeg,
in 't hertsje vaan Mestreech.


In de Grachtstraot ging e hoes tege de groond.
Vief minute vaan geboenker en vaan beve.
Miene Grampeer, dee debij te kieke stoond,
dee verloor deen daag e hiel stk vaan zien leve.
In dat hoes daor woonde heer zien levelaank.
Daor had heer zien zrg, zie leid en zien gelk.
In dat hoes voolt heer ziech altied vrij en vraank,
't is verleien tied, 't kump neet mie terk.....


Jao, dat hoes dat waor veur Grampeer alles weert.
En heer hat zoe geer veur altied wlle blieve.
Meh, de buurt woort wie me dat nump, "Gesaneerd".
Ut stoond zoe in dat Gemeintelikke Sjrieve.
Eed're mrge zuuste Grampeer noe nog goon,
Vaan de Abstraot oet tot achter de Nuij Brk.
In gedachte zuut heer daan zien hoes weer stoon.
't Is verleien tied, 't kump neet mie terk.....


Veer hbbe ouch nog e hiel sjoen gediech euver us aajd Mestreech.
Klik hei veur mier.

<<   Het Sprookjesboek

De Verloren Schatkist  >>

HartVanMestreech.mp3
HomeSouvenir ShopNew ArrivalsRLE ictMailboxEnglish SectionGreeting CardsDutch SectionSitemapDonations